دستگیریِ فریبرز رئیسدانا و افزایش فشار بر فعالینِ جنبشِ کارگری
رژیمِ جمهوری اسلامی دکتر فریبرز رئیسدانا عضوِ کانونِ نویسندهگانِ ایران، اقتصاددانِ رادیکال و صاحبنظر در مسائل کارگری را بازداشت نمود و برای گذراندنِ دوران حبس، به بند۳۵۰ زندان اوين منتقل کرد. این اقدامِ رژیم، درست بعد از مصاحبه و انتقادِ شدیدِ وی به سیاستِ هدفمندیِ یارانهها و اجرایِ فازِ دومِ آن توسطِ دولت صورت گرفت. در حُکمِ صادره برای رئیس دانا اتهامهایی مطرح شده که بخشی از آنها برای تمامِ محکومینِ سیاسی مشترک است مانند: مصاحبه با رسانههای بیگانه، اما وی به اتهاماتِ دیگری نیز محکوم شده است از جمله «متهمکردنِ جمهوری اسلامی به آزار، تجاوز و شکنجهی زندانيان و فرمايشی قلمداد کردنِ دادگاههای جمهوری اسلامی»!
جمهوری اسلامی در شرایطی به دستگیریِ رئیسدانا و برخی از فعالینِ سیاسیِ گمنام دست زده است که روزهای سختی را پشتِ سر میگذراند. از سویی در بحرانِ سیاسیِ داخلی دست و پا میزند و اختلاف و شکافِ حاکمیت اسلامی را هرروز در شکلی بروز میدهد. از حملهی نمایندهگانِ دوجناح به هم گرفته تا اظهاراتِ مخربِ مهرههای اصلیِ جناحِ روحانیت و جناحِ احمدینژاد در فضاهای عمومی علیهِ یکدیگر. افشاگریهای مالی و فسادِ اداری نمونههای جدیدِ این برخوردهاست. از سویِ دیگر در عرصهی بینالمللی با حاد شدنِ مسالهی تحریمِ نفت و هماهنگیِ آمریکا با اروپائیان و چین بر سر تحریمِ گستردهی ایران، فشارهای نمادین یا واقعی بر سر مسالهی ایرانِ اتمی و تهدیدِ نظامی و خطرِ جنگ، شاهدِ انزوایِ بینالمللی و منطقهایِ روزافزون ایران و مسائلِ پشتِپردهی زیادی هستیم.
باید اذعان کرد که رژیمِ ایران در چنین اوضاع و احوالی به هر تکانهای در جامعه واکنشِ سرکوبگرایانه نشان میدهد. هنوز چندهفته از ماجرای حکمِ ارتدادِ شاهین نجفی نگذشته است که شاهدِ موجِ اعدام در زندانهای رژیم هستیم. زندانیانی که به جرمهای مختلفی که هیچگاه اثبات نمیشوند، بهدار آویخته شدند. کسانی چون منصور رادپور به جُرمِ هواداری از اپوزیسیونِ برانداز در بدترین شرایط در زندان جان باختند، جوانانی به جُرمِ جاسوسی برای اسرائیل و قاچاقِ موادِ مخدر به صورت فلهای اعدام میشوند، احکام ستمگرانهای علیه رضا شهابی، شاهرخ زمانی، علی نجاتی، محمد جراحی، بهنام ابراهیمزاده، علی اخوان و دیگر فعالان جنبش کارگری صادر میشود و روزنامهنگاران، وُکلا و فعالینِ جنبشهای زنان و دانشجویی به طور گسترده به بند کشیده شدهاند. رژیم اسلامی با این سرکوبها و صدور چنین احکامی بدونِ اثباتِ هیچ جُرمی، درواقع دارهای برافراختهی خود را به همهگان نشان میدهد.
چنین واکنشهای هار و دریدهای از سویِ رژیم را باید از دو منظر نگریست. این واکنشها را باید هم ناشی از درماندهگی، استیصال و عدم انسجامِ هیات حاکمهی رژیمِ اسلامی در مواجهه با بحرانهای درونی و بینالمللی و هم ناشی از ترسِ رژیم از انرژیِ محبوسشدهی خشمِ مردم و پتانسیلِ انفجاریِ جامعه دانست. این دو عامل، حساسیت رژیم را تا آنجا بالا برده که به هر حرکتی، صحبتی، اظهارِنظری و مخالفتی در داخل و خارج واکنشِ سرکوبگرایانه نشان میدهد و ایجاد خفقان را در صدرِ نقشههای خود قرار داده است. دستگیری و به حبس فرستادنِ یکی از پژوهشگران و همراهانِ طبقهی کارگرِ ایران و منتقدِ همیشهگیِ سیاسی-اقتصادیِ رژیم را باید با دو عاملِ فوق پیوند زد و توجه نمود که امثالِ رئیس دانا و روشنفکرانی که در بینِ جوانان و دانشجویان از پایه و محبوبیتِ زیادی برخوردارند، حساسیت رژیم به ایشان را دوچندان میکند. ارگانهای فکری و سیاسی-تبلیغاتیِ نئولیبرالهایِ وطنی -چه حکومتی و چه به ظاهر مستقل- مدت زمانی است که علاوه بر مشاورتِ اتاق بازرگانی رژیم اسلامی، در نشریاتی همچون «مهرنامه» برای اندیشمندانِ سوسیالیست و خواستههای برحقِ کارگران خط و نشان میکشند و همهی نیروی خود را جهتِ تخطئه و حذف اندیشه و نظرِ جامعهنگر و رادیکال صرف میکنند. حاکمیت بارها نشان داده است که از رویکرد و توصیههای این ارگانها هم رهنمون میگیرد.
وجه دیگرِ دستگیریِ رئیسدانا، درواقع حمله به نهادی منتقد و حامیِ آزادی بیان و اندیشه یعنی کانونِ نویسندهگانِ ایران و خط و نشان کشیدن برای فعالینِ صاحبنام و علنیِ دیگر است با این پیام که برخورد و احکامی که بر فعالینِ گمنام و جوانانِ ناراضی در زندانها روا میشود، به راحتی بر آنها نیز جاری و واجبالاجرا خواهد بود. بنابراین باید سکوت کنند! این تمامِ سیاستِ رژیم در برخورد با فعالینی چون فریبرزرئیسدانا و هر صدای مخالفِ دیگریست که سازشی با جناحهای رژیم ندارند و بند و بستی با اپوزیسیونِ سبز و ترمیمطلب نیز ایجاد نمیکنند بلکه صدا و قلمشان را در تعهد و خدمت به آگاهیِ طبقهای قرار دادهاند که رژیم با تمامِ بازوانِ ایدهئولوژیک-نظامیِ خود در جهتِ سرکوب و تثبیتِ ناآگاهی و رواجِ خرافه در آن طبقه مشغول است.
از این رو «شورای دانشجویان و جوانانِ چپ» حمایتِ خود را از کمپینهای آزادیِ رئیسدانا اعلام میکند و دستِ متحدینِ انترناسیونالیستِ طبقهی خود را میفشارد.
شورای دانشجویان و جوانانِ چپ ایران
۲۰۱۲/۰۵/۲۳ – ۱۳۹۱/۰۳/۰۳
